Program dydaktyczny dostosowany jest dla dzieci w wieku 7-8 lat. Zajęcia prowadzone są w formie zabawy z elementami nauki warsztatu artystycznego. Swobodnie łączymy różne techniki artystyczne, nie tylko nie trzymamy się zasad, ale tworzymy własne ‐ malował ktoś kiedyś plasteliną? My tak! Wyzwolić kreatywność to misja i najważniejsze zadanie prowadzącego. Dzieci poprzez tworzenie uczą się kompetencji, które zaprocentują w przyszłości.

Kreatywność to wielka rzecz - pod warunkiem, że jest ona dobrze wykorzystywana. Nauczyliśmy się, że nie trzeba (już bardziej) jej rozwijać, należy ją przede wszystkim umiejętnie ukierunkować ,tak by dzieci nauczyły się ją wykorzystywać w sposób celowy. I to jest misja zajęć na tym poziomie. Masz 8 pomysłów? - super! Wybierzmy jeden i pogadajmy o tym, jak go zrobić od początku do końca. Na zajęciach mamy konkretne zasady: dopóki nie zrealizujemy pierwszego pomysłu, staramy się nie wymyślać następnych. można używać dowolnych materiałów, ale trzeba uzasadnić po co mi to potrzebne, można bałaganić… ale po zajęciach sprzątamy.

Nasze zajęcia odbywają się po lekcjach, ale w czasie gdy uczniowie przebywają jeszcze w szkole na świetlicy, dlatego też lekcje plastyki, które organizujemy nazwaliśmy "zajęciami świetlicowymi".

Tutaj uczniowie (mimo) swojego młodego wieku naprawdę chcą już budować i konstruować. Na zajęciach pojawiają się więc coraz częściej terminy architektoniczne i budowlane, takie jak konstrukcja nośna, schody wspornikowe itp. Pokazujemy jak używać bardziej skomplikowanych narzędzi. Bardzo często trzeba coś policzyć np. powierzchnię lub objętość . Zadania zwykle są za trudne, ale ponieważ uczniowie budują SWOJE pomysły, sprawia że często są tak zmotywowani, że nawet gdy nie za bardzo umieją czegoś zrobić, jest małym problemem, bo zaraz wykombinują jak sobie z tym poradzić. Rolą instruktora jest więc pokazać jak coś zrobić. Na prezentacji widać przykładowy projekt, w którym uczniowie poznali rodzaje schodów, a następnie zaprojektowali i wykonali ich modele.

W tej grupie wiekowej nadal sporo się bawimy, ale uwzględniamy też techniczne aspekty tworzenia w danej dziedzinie sztuki, aby dziecko powoli uczyło się poprawnych nawyków. Delikatnie zwracamy uwagę na kompozycję, proporcje i inne zależności, które mają wpływ na formę dzieła. Daje to naszym uczniom ogromną przewagę, ponieważ dzięki naszym zajęciom wiedzą dlaczego coś wygląda tak, a nie inaczej. Nacisk położony jest na budowanie świadomości w sensie warsztatu artystycznego i samoświadomości w sensie rozwoju osobowości twórczej.

Dzieci w okolicach dwunastego roku życia przeżywają pewien kryzys twórczy. Problem jest złożony z wielu aspektów, a jednym z nich jest dostęp do nieograniczonej ilości niedoścignionych wzorców, które znajdują się mediach społecznościowych. Jakie wynikają z tego zagrożenia? Łatwo w takiej sytuacji o porównywanie się z innymi oraz o nabranie negatywnego przekonania na temat swoich umiejętności. Bardzo często problem ten wpływa na poczucie własnej wartości, a co za tym idzie pewność siebie. To ogromne wyzwanie w sensie nie tylko dydaktyczny, ale i wychowawczym. W tej grupie wiekowej stawiamy sobie dwa - wydawałoby się przeciwne - cele: pokazać dzieciom, że rzeczy wcale nie są aż takie trudne jak się wydaje. Uczymy praktycznych sposobów rysowania i malowania, które mogą zastosować od zaraz. pokazać dzieciom, że rzeczy czasem są o wiele trudniejsze niż się wydaje. Uczymy, że często za pozornie prostymi rzeczami może kryć się głębia. Staramy się ją dostrzec, dając dodatkową motywację do pracy i własnych poszukiwań.

Celem zajęć na tym poziomie jest utrwalenie jak działa proces projektowy. Zwykle kreatywność to 5% sukcesu, reszta to (skuteczne) wykonanie. Dlatego wiedząc, że na zajęciach mamy uczniów niezwykle kreatywnych staramy się pokazać im jak dzielić pracę kreatywną na etapy, aby zawsze wiedzieli w którym miejscu się znajdują jeśli chodzi realizację projektu. W momencie, gdy uda się nam połączyć kreatywność z wiedzą, świadomą pracą i autorefleksją - dzieje się magia. Dla przykładu prezentujemy projekt „Mój wymarzony pokoju”, który wykonywaliśmy na zajęciach; zadaniem uczniów było zaprojektowanie przebudowy swojego pokoju. (Mimo, że to brzmi dość poważnie, tak rzeczywiście było). Pokazaliśmy uczniom jak wykonywać inwentaryzację, jak narysować rzuty pokoju i widoki w perspektywie, jak szukać inspiracji i jakimi kryteriami się kierować w wyborze ostatecznego kierunku, były też pierwsze techniki modelarskie i pierwsze wydruki 3d. Obserwując uczniów zastanawialiśmy się gdzie jest ich granica ich kreatywności… po trzech miesiącach pracy czuliśmy, że jest jeszcze daleko.

Tutaj zajęcia stoją już na naprawdę wysokim poziomie, w programie dydaktycznym: rysunek odręczny (zasady perspektywy i techniki rysunku), zaawansowane techniki modelarstwa architektonicznego, modelowanie w programie TinkerCad i druk 3d, zajęcia z gośćmi (architektami, inżynierami, projektantami). Na zajęciach zajmujemy się już projektowaniem. Roczny plan dydaktyczny ma swoje rozwinięcie z letnim obozem architektonicznym, na który chętnych uczniów zapraszamy już teraz.

Uczniowie w końcowych klasach szkoły podstawowej stają przed pierwszym poważnym wyborem drogi życiowej: kim chcę być w przyszłości? Dlatego w kontekście naszych zajęć plastycznych staramy się pokazać im jak najwięcej dziedzin sztuki, od tych najbardziej praktycznych: grafika, design, architektura, aż po te najbardziej artystyczne, takie jak malarstwo, rzeźba, grafika warsztatowa. Z tego powodu często zapraszamy przedstawicieli różnych zawodów artystycznych, aby opowiedzieli o sobie i swojej profesji. Czasami udaje się ich namówić na poprowadzenie warsztatów w swoich dziedzinach. Z tego też powodu zajęcia przyjmują formę wykładów, prezentacji, pogadanek. Szczególnie miłe jest to, że często gościmy naszych absolwentów, którzy już studiują kierunki artystyczne. Jest to ogromna korzyść dla uczniów, którzy w tym wieku szukają swojej drogi. Na tych zajęciach nacisk położony jest na kilka rzeczy: chcemy uczyć warsztatu artystycznego, chcemy pokazywać kierunki dalszego rozwoju w kontekście wyboru profesji, chcemy, aby nasi uczniowie mieli możliwość nawiązania relacji z ludźmi, którzy w przyszłości mogą im pomóc się rozwinąć.